-------------------------------

Aerobic

Agua-aerobic

Fitnes

-------------------------------

SPORTY SIŁOWE

-------------------------------

KULTURYSTYKA

-------------------------------

Kącik MAD

 

Aikido

Judo

Capoeira

Joga

Jujitsu

Karate

Kravmaga

-------------------------------

 

 

 
Capoeira
 


Capoeira powstała w czasach kolonialnych, kiedy to ówczesna Brazylia była portugalską kolonią. Portugalczycy sprowadzali na statkach afrykańskich niewolników, aby ci pracowali na plantacjach trzciny cukrowej. Wraz z niewolnikami do Brazylii trafiły: ich kultura, religia, zwyczaje i rytuały, z których to narodziła się później Capoeira. Jako że niewolnikom nie wolno było uczyć się walczyć, swoją sztukę walki ukryli w tańcu. Niczego nie podejrzewający nadzorcy nie zabraniali im tańczyć. Capoeira powstawała z biegiem czasu i zyskiwała wśród niewolniczych szeregów coraz większe zainteresowanie.

Capoeira to brazylijska sztuka walki ukryta w tańcu. Dlatego widzowie często nie zdają sobie sprawy z tego, że przedstawienie którego są świadkami w rzeczywistości jest walką dwóch capoeristas (tak określa się osoby grające Capoeira). Tu każdy ruch ma swoją przyczynę i jest odpowiedzią na zachowanie przeciwnika. Capoeira to nie starannie dopracowany układ choreograficzny, tu zachowanie graczy jest spontaniczne i wynika z ich pomysłowości, refleksu i umiejętności.


Roda [hoda] to okrąg wewnątrz którego odbywa się walka, na obwodzie stoją capoeiristas, którzy śpiewają i klaszczą. W jednym miejscu jest Bateria [baterija], czyli osoby z instrumentami. Najważniejszą osobą w Roda jest osoba która gra na Berimbau, to ona decyduje o tym, co dzieje się w Roda. Berimbau, inaczej zwany "łukiem muzycznym", to instrument zbudowany z drewnianego kija z napiętą stalową struną, u dołu do struny przymocowana jest Cabasa (tykwa pełniąca role pudła rezonansowego). Grający uderza w strunę patyczkiem i przez odpowiednie dociskanie kamienia do struny, powoduje wydobycie pożądanych dźwięków. W dłoni która trzyma patyczek znajduje się jeszcze Caxixi (grzechotka). Są jeszcze dwa instrumenty: Atabaque [atabak] - to duży bęben, oraz Pandeiro (w Polsce nazywane tamburynem). Muzyka jest nieodzowną częścią Capoeiry - to ona wyznacza rytm gry graczy w Roda.


Jest kilka rodzajów rytmów, do których różnie się gra:
• Sao Bento Grande de Mestre Bimba - szybka i dynamiczna gra, dużo kopnięć i podcięć,
• Benguela - gra wolniejsza od Sao Bento Grande de Mestre Bimba, brak podcięć i uderzeń, dużo elementów w parterze,
• Angola - wolna pełna gracji gra, należy oczarować przeciwnika i zaatakować gdy ten najmniej się tego spodziewa, niezwykle ważne są tu zaskoczenie i spryt (Malicia),
• Iuna - grają ją capoeristas o stopniach Graduado (stopień) wzwyż, bardzo płynne przejścia między technikami, stosunkowo mało ginga, bez śpiewu i klaskania,
• Maculele - tradycyjny taniec z pałkami lub maczetami,
• Samba - taniec bez elementów walki.

a początku był tylko jeden styl CAPOEIRA-oryginalny, stosowany był jako narzędzie i forma ekspresji przez afrykańskich niewolników z dala od ojczyzny. W obrębie oryginalnej Capoeira niewolnicy poszukiwali piękna poruszania się i tańca wolności, a jednocześnie skutecznej broni przed niebezpieczeństwami życia w kajdanach. Kiedy niewolnicy odzyskali upragnioną wolność, Capoeira towarzyszyła im w zrzucaniu kajdan i przejściu w społeczność.
Raz odsunięta od swoich kulturowych korzeni, Capoeira zaczęła przeistaczać się ze świętowania Wolności w brutalną i krwawą formę walki ulicznej. Capoerista nie był już kojarzony z bohaterem walki o wolność, lecz jako kryminalista siejący postrach. Było to na krótko przed tym jak Capoeira została uznana za nielegalną. Tylko sama wiedza była uważana za atak i była karalna. W związku z oficjalnym zakazem, praktyki zostały zaprzestane i popadły w zapomnienie w większości brazylijskich miast. Wkrótce została zapomniana, jedynie na północy w mieście Bahia pozostała żywa i stąd możemy obserwować jej odrodzenie.
Na początku XX wieku została ocalona na własną rękę przez jednego człowieka: Mestre Bimba. Po tym, jak grupa zagranicznych dyplomatów została oczarowana występem Capoeira wykonanym przez M.Bimba i jego studentów, Rząd Brazylii zdecydował by odtąd była rozpoznawana jako ojczysta, unikalna i kulturowa forma samoobrony. Otwierając w 1932r. Pierwszą legalną akademię Capoeira, M.Bimba uczynił Capoeira bardziej reprezentatywną. To on stworzył styl, zwany dzisiaj "Regional". Styl ten wniósł strukturę i dźwięk do metod dydaktycznych, ale niestety obniżył znaczenie muzyki i tanecznych ruchów w Capoeira. M.Bimba wprowadził system gradacji opierający się na kolorowych sznurach, jako znak zaangażowania i umiejętności studenta w sztuce.
Ci którzy praktykowali starszy styl Capoeira powiązywali go ze stylem zwanym "Angola". Czuli jednak, że główne aspekty sztuki zostały zagubione, od kiedy M.Bimba rozpowszechnił i udoskonalał styl "Regional". Dla nich Capoeira traciła korzenie i połączenie z przeszłością przez bardziej sportowe podejście do treningów.
W przeciwieństwie, ukazywali Capoeira jako sztukę, gdzie muzyka i rytmiczne ruchy były kluczem do zrozumienia sedna i jej prawdziwej natury-ekspresji ludzi w szamotaninie o wolność i samookreślenie.
Ostatnio, nowa generacja Capoeristas poszukiwała połączenia obu tych stylów by utworzyć nowy, który obejmowałby nieco zmodernizowane innowacje M.Bimby, bez zatracenia głównych motywów i zalet, które są osadzone w historii i filozofii sztuki. Stojąc naprzeciw tego współczesnego ruchu widzimy styl CAPOEIRA ABADA.

W różnych sztukach walki są różne sposoby oznaczenia stopnia zaawansowania, w Capoeira są to Cordas, czyli kolorowe sznury którymi przewiązuje się Abady (spodnie do Capoeiry). Odpowiednie kolory Cordao mówią o tym jaki stopień posiada właściciel. W różnych grupach Capoeira używa się różnych systemów gradacji (różne oznaczenia stopni). Na Abadach często widnieje logo grupy do której przynależy Capoeirista. W naszym przypadku jest to logo grupy Companhia Pernas Pro Ar. Batizado to ceremonia nadania stopnia, jeśli Capoeirista uczestniczy w nim pierwszy raz, dostaje Apelido, brazylijską ksywkę. To tradycja z czasów, kiedy Capoeira była zakazana - Apelido ukrywało prawdziwe personalia. Na Batizado często są tworzone okolicznościowe koszulki, stąd koszulka (Camisa).

--------------------------------------------------------------------------------------

Źródło: http://www.capoeira.opole.pl

Przydatne linki:
http://sztukiwalki.info/capoeira.php
http://www.capoeira.waw.pl/
http://forum.sztukiwalki.info/
http://www.capoeira.prv.pl/
http://www.mnc.pl/~qba/capoeira/

 

 

 

design by Miracle

for  Przygoda z South Beach